Dla rodziców


[pobierz] 0.5 MB Niepowodzenia szkolne

             BAJKA DLA RODZICÓW                               

                          O KURZE I MAŁYCH KURCZACZKACH…
Na pewnym wiejskim podwórku toczyło się gospodarskie życie. Mieszkały tam różne zwierzęta. Kogut chodził po podwórku bardzo dumny ze swojej rodziny
Matka Kura, dumna pani, z zacietrzewieniem ochraniała i pilnowała swoje dzieci. Za wszelką cenę starała się nikogo do nich nie dopuścić i nie pozwalała też kurczątkom oddalać się od niej. Ciągle tłumaczyła, że jak oddalą się od niej, to może je złapać nieznośny Burek, porwać w szpony jastrząb lub zadusić łasica. Biegała więc Kura i gdakała kurczątkom: nie oddalajcie się ode mnie, bądźcie blisko. A jeżeli któreś z nich samodzielnie oddaliło się, od razu podbiegała i dziobała w głowę, starając się wymierzyć małemu karę.
Małe kurczaki, bojąc się matki i bojąc się wszystkich na podwórku, chodziły smutne i zastraszone. Nie wiedziały, z kim porozmawiać o swoich problemach, bo matka Kura tylko gdakała, jaki ten świat okrutny, i nie pozwalała im na samodzielne poznawanie podwórka. Matka Kura nie chciała nawet słuchać argumentów swoich pociech, nie miała nawet na to zbytnio czasu, bo przecież tak bardzo była zajęta pilnowaniem dzieci, dogadzaniem im i trzymaniem pod swoimi skrzydłami.
Kurczątka rosły żółty puch zmienił się w pierwsze małe piórka, ale nasza Kura nawet tego nie zauważyła, bo tak była zajęta ciągłym gdakaniem własnym; nie zauważyła, iż jej dzieci też zaczynają gdakać.
Pewnego dnia jednak stała się rzecz straszna, bowiem stało się tak, jak Kura przez całe życie gdakała - na podwórku pojawiła się łasica. Wpadła do kurnika i ... No właśnie i... i wtedy Kura zobaczyła rzecz straszną... za wszelką cenę starała się zgarnąć wszystkie swoje dzieci pod swoje skrzydła... ale one już nie mieściły się tam. Były za duże... A kura dotychczas tego nie zauważyła. Wystraszone i zalęknione dzieci nie wiedziały, co robić, przecież matka nie nauczyła ich tego, jak mają sobie radzić w życiu, nigdy nie pozwoliła im samodzielnie decydować, nie umiały więc podjąć właściwej decyzji... Skuliły się bezradnie i czekały na to, co będzie robić łasica. A łasica, widząc taki łatwy kąsek, już... już miała dopaść największe z nich... Ale tym razem do akcji wkroczył gospodarz i przepędził pazerną łasicę. Kurczątka ocalały. Kura zaś cicho przykucnęła i chyba po raz pierwszy w życiu postanowiła się zastanowić, gdzie popełniła błąd..."

NARKOTYKI I DZIECKO
Co możesz zrobić aby zapobiegać?

Dbaj o dobry kontakt z dzieckiem. Powinieneś jak najczęściej:
• okazywać dziecku ciepło i czułość
• rozmawiać, nie unikać trudnych tematów,
• słuchać uważnie i nie lekceważyć jego problemów, służyć radą,
• nie oceniać i nie porównywać z innymi
• nie wyśmiewać, nie krytykować, nie stawiać zbyt wysokich wymagań
• doceniać starania i chwalić postępy
• pomagać uwierzyć w siebie, uczyć podstawowych wartości
• poznawać przyjaciół swojego dziecka
• zawsze wiedzieć gdzie jest i co robi Twoje dziecko
• wyrażać zdecydowanie negatywną postawę wobec narkotyków
Sygnały ostrzegawcze. Zwróć uwagę na zmiany w zachowaniu:
• nagłe zmiany nastroju i aktywność, okresy wzmożonego ożywienia przeplatane ze zmęczeniem i ospałością
• nadmierny apetyt lub brak apetytu
• spadek zainteresowań ulubionymi zajęciami
• pogorszenie się ocen, wagary, konflikt z nauczycielami
• zamykanie się w pokoju, niechęć do rozmów
• częste wietrzenie pokoju, używanie kadzidełek i odświeżaczy powietrza
• wypowiedzi zawierające pozytywny stosunek do narkotyków
• bunt, łamanie ustalonych zasad, napady złości, agresja
• nagła zmiana przyjaciół, zwłaszcza starszych od siebie
• późne powroty do domu, spóźnienia, noce poza domem
• wynoszenie wartościowych przedmiotów z domu
• nagłe wyjścia, krótkie rozmowy telefoniczne
• nowy styl ubierania
• przewlekły katar, krwawienie z nosa, bóle różnych części ciała, zaburzenia pamięci oraz toku myślenia
• przekrwione oczy, zwężone lub rozszerzone źrenice
• bełkotliwa, niewyraźna mowa
• słodka woń oddechu, zapach alkoholu, nikotyny, chemikaliów
• ślady po ukłuciach
• brak zainteresowania swoim wyglądem, nie przestrzeganie higieny
Narkotyki lub przybory do ich używania
• fifki, fajki, bibułki papierosowe
• małe foliowe torebeczki z proszkiem, tabletkami, kryształkami, suszem
• kawałki opalonej folii aluminiowej
• białe lub kolorowe pastylki z wzorkiem
• leki bez recepty
• tuby, słoiki, foliowe torby z klejem
• igły, strzykawki
Gdy dziecko ma już za sobą pierwszy kontakt z narkotykami musisz koniecznie:
• wysłuchać dziecko i spokojnie z nim porozmawiać
• zastanowić się dlaczego dziecko sięga po narkotyki, jeśli powody są związane z sytuacją w waszej rodzinie, pomyśl co można zmienić
• działać!- problem nie rozwiąże się sam, szukać pomocy u specjalistów
• ustalić reguły postępowania i konsekwentnie ich przestrzegać
stosować zasadę „ograniczonego zaufania”

PRZEMOC

PRZEMOC PSYCHICZNA (EMOCJONALNA ) DZIECKA
- to rozmyślne niszczenie lub znaczące obniżanie możliwości prawidłowego rozwoju dziecka bez stosowania przemocy fizycznej. Zakres zachowań, które kwalifikować można do tej kategorii, jest bardzo duży - od wyzwisk, gróźb, poprzez emocjonalne odrzucenie, szantaż, po nadmierne wymagania i nieliczenie się z możliwościami rozwojowymi dziecka, a metody są tożsame z metodami „prania mózgu”.
PRZEMOC FIZYCZNA WOBEC DZIECKA
- to wyraz przemocy osób dorosłych w stosunku do dziecka; powoduje ból i różnego rodzaju cierpienia. Przeważnie polega na surowych karach cielesnych, zadawanych dziecku z użyciem siły, zwykle w stanach dużego wzbudzenia emocjonalnego, bez kontroli tych czynów, bądź też zadawanych z premedytacją, a nawet graniczących z sadyzmem.

PRZEMOC SEKSUALNA WOBEC DZIECI wg P.MELLODY
1. Fizyczne nadużycia seksualne: dotykanie dziecka w seksualny sposób
2. Nadużycia seksualne bez kontaktu fizycznego (brak prywatności w łazience, mycie genitaliów starszych dzieci).
3. Ukryte nadużycia seksualne: Werbalne: niewłaściwe mówienie o seksie, niedostarczanie dziecku adekwatnych informacji seksualnych . Naruszenie granic: dziecko jest świadkiem seksualnego zachowania rodziców .
4. Emocjonalne nadużycia seksualne: nieadekwatne związanie dziecka z jednym z rodziców (zaspakajanie własnych potrzeb kosztem dziecka).

FORMY ZANIEDBANIA DZIECKA
- brak kontroli;

- porzucenie;

- głodzenie dziecka, niewystarczający lub nieodpowiedni ubiór;

- zaniedbanie stanu zdrowia – brak opieki medycznej;

- zaniedbanie wychowawcze – dziecko nie otrzymuje odpowiednich bodźców do harmonijnego rozwoju ;

- wykorzystywanie w pracy, np. żebractwo - prowadzenie w obecności dziecka awantur, libacji ;

- brak dbałości o higienę dziecka.
ZANIEDBANIE EMOCJONALNE

Odrzucenie – dorosły nie chce uznać potrzeb dziecka, unika i nie akceptuje obecności dziecka

Wyobcowanie – dorosły uniemożliwia dziecku kontakt z jego rówieśnikami , ogranicza dziecku dostęp do normalnych i zwyczajnych doświadczeń społecznych

Zastraszanie – dorosły grozi , straszy , atakuje dziecko werbalnie , tworząc klimat strachu i napięcia.

Wiersz Dorothy I. Nolte

pt.:„Dzieci” o różnym traktowaniu dzieci i tego skutkach.

Dzieci wciąż krytykowane
uczą się potępiać.
Dzieci wychowywane w atmosferze wrogości
uczą się walczyć
Dzieci wzrastające w strachu
uczą się bać.
Dzieci, które spotykają się wciąż z politowaniem
uczą się użalać nad sobą.
Dzieci ciągle ośmieszane
uczą się nieśmiałości.
Dzieci wzrastające pośród zazdrości
uczą się, czym jest zawiść.
Dzieci bezustannie zawstydzane
uczą się poczucia winy.
Dzieci otoczone tolerancją
uczą się cierpliwości.
Dzieci otrzymujące dość zachęty
uczą się śmiałości.
Dzieci, którym nie szczędzi się pochwał,
uczą się uznawać swą wartość.
Dzieci w pełni aprobowane
uczą się lubić samych siebie.
Dzieci akceptowane
uczą się odnajdywać w świecie miłość.
Dzieci, które często słyszą słowa uznania,
uczą się stawiać sobie cele.
Dzieci wzrastające w atmosferze wspólnoty
uczą się hojności.
Dzieci otoczone rzetelnością i uczciwością
uczą się, czym jest prawda i sprawiedliwość.
Dzieci wychowywane w poczuciu bezpieczeństwa
uczą się ufać sobie i innym.
Dzieci dorastające w klimacie przyjaźni
uczą się, jak wspaniale jest żyć.
Dzieci otoczone łagodnością
uczą się spokoju ducha.
Czym żyją Twoje dzieci ?